۱. ارائه راهکارهای نوآورانه برای حل مسائل اجتماعی و اقتصادی: شناسایی و ارائه مدل‌های کسب‌وکار اجتماعی برای پاسخ به ریشه‌های مسائل اجتماعی و اقتصادی و تبدیل نیازهای اجتماعی به فعالیت‌های اقتصادی پایدار.
۲. ایجاد پیوند میان دانش نظری و تجربه‌های میدانی: فراهم‌کردن بستری برای تعامل میان پژوهشگران، دانشگاه‌ها، سیاست‌گذاران و فعالان حوزه کارآفرینی اجتماعی و انتقال دانش و تجربه میان عرصه دانشگاه و میدان عمل.
۳. تقویت و توسعه زیست‌بوم کارآفرینی اجتماعی: ایجاد شبکه‌ای پایدار از دولت، دانشگاه، بخش خصوصی و جوامع محلی با هدف هم‌افزایی، همکاری و توسعه کسب‌وکارهای اجتماعی.
۴. بومی‌سازی الگوهای موفق کارآفرینی اجتماعی: شناسایی و بررسی تجربه‌های موفق داخلی و بین‌المللی و تطبیق آن‌ها با ظرفیت‌ها، نیازها و شرایط بومی ایران.
۵. تقویت ظرفیت‌های محلی و توسعه منطقه‌ای: بهره‌گیری از ظرفیت‌های بومی و محلی از جمله تعاونی‌ها، وقف و سایر سرمایه‌های اجتماعی و اقتصادی برای ایجاد اشتغال، توانمندسازی جوامع محلی و تقویت توسعه منطقه‌ای.
۶. ارائه پیشنهادهای سیاستی و نهادی برای حمایت از کارآفرینی اجتماعی: تدوین بسته‌های سیاستی و پیشنهادهای عملیاتی در زمینه اصلاح قوانین، تسهیل مجوزها، ابزارهای مالی و ایجاد سازوکارهای حمایتی برای توسعه کسب‌وکارهای اجتماعی.
۷. توسعه مدل‌های تأمین مالی و سرمایه‌گذاری اجتماعی: بررسی و ارائه مدل‌های ترکیبی و نوین تأمین مالی و سرمایه‌گذاری برای حمایت از کسب‌وکارهای اجتماعی و افزایش پایداری اقتصادی آن‌ها.
۸. ایجاد نظام بومی سنجش و ارزیابی اثرات اجتماعی: توسعه ابزارها و روش‌های بومی برای اندازه‌گیری و ارزیابی اثرات اجتماعی فعالیت‌ها و کسب‌وکارهای اجتماعی و افزایش شفافیت و اثربخشی آن‌ها.
۹. ترویج فرهنگ کارآفرینی اجتماعی و توانمندسازی گروه‌های هدف: تقویت فرهنگ کارآفرینی اجتماعی، افزایش خودباوری و سرمایه اجتماعی و توجه ویژه به ظرفیت‌های جوانان، زنان و جوامع روستایی.
۱۰. تدوین نقشه راه توسعه کارآفرینی اجتماعی: ایجاد چشم‌اندازی بلندمدت و تدوین نقشه راه ده‌ساله برای توسعه کارآفرینی اجتماعی و حرکت از فعالیت‌های پراکنده و فردمحور به سمت یک نظام اقتصادی و اجتماعی هماهنگ و پایدار.
